Da tensión entre beleza e amor, e castidade xorde a vida

Declaracións de Alejandro Vergara, (xefe de conservación de pintura flamenca e Escolas do Norte do Museo del Prado), comisario da exposición Rubens (2011), entorno á mesma: “Moitos dos últimos cadros de Rubens os protagonizan ninfas e sátiros, personaxes contradictorios de cuxa tensión xorde a vida; as ninfas son mulheres novas e fermosas, mais tamén castas; os sátiros son personaxes medio animais, medio humanos que habitan os bosques e que son lascivos, e que van perseguindo constantemente ás castas ninfas. De esa contradicción xorde a vida, de esa tensión entre beleza e amor por unha banda, beleza e amor que orixinan desexo, e castidade pola outra xorde a vida. E iso é o que nos propón Rubens na súa pintura en última instancia e sobre todo na derradeira época da súa vida; unha exaltación, fundamentalmente a través do amor da vida coma unha constante que se vai xerando continuamente.”

ninfas y satiros
Ninfas e sátiros (1615-1640), Peter Paul Rubens, Museo del Prado (Madrid)

Advertisements

Etiquetas: ,

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s


%d bloggers like this: